Huidige expositie

Zomerpracht

6 juli t/m 1 september 2019

 

De expositie ‘Zomerpracht’ bij kunsthuis Venendal toonde werken van 4

verschillende kunstenaars:

Sonja van Dijk, Ina Fekken, Ton ter Linden, en José Hattink.

Een fraaie, eigentijdse en verrassende mix tussen schilderijen, papierkunst en

verrassend keramiek.

 

 

Sonja van Dijk • keramiek >

Ina Fekken • papierkunst >

Ton ter Linden • schilderijen >

José Hattink • keramiek >

 

 

Sonja van Dijk  keramiek

 

Het werk dat Sonja van Dijk maakt is hoofdzakelijk gebaseerd op handvormen. Soms maakt ze gebruik van een gedraaide basis. Nadat de basis gemaakt is wordt er van alles op geboetseerd. Hierbij wordt gebruik gemaakt van allerlei hulpmiddelen, variërend van lapjes stof, eigen gemaakte druk mallen, enzovoorts. Nadat het werk biscuit gestookt is bewerkt Sonja het met onderglazuur, diverse oxides en sinterengobe met zand. Daarna gaat er een transparante glazuur overheen, waarna het gestookt wordt op ongeveer 1100 graden. Niet alles wordt met transparante glazuur afgewerkt. Vooral de sinterengobe met zand blijft vaak ongeglazuurd. Deze combinatie van geglazuurd en ongeglazuurde oppervlakken geeft een extra dimensie aan het werk.

Er is geen echte boodschap in haar objecten. Ze moet het interessant vinden en als andere mensen het dan ook mooi vinden dan is dat meegenomen. Sonja probeert iets te maken wat anderen niet zo snel zullen doen. Dit zorgt er vaak wel voor dat het veel werk is om een object te maken. Maar dan heb je ook wat.

 

 

 

 

 

 

Ina Fekken  papierkunst

 

Ina Fekken maakt werken in papier, installaties vormen momenteel de kern van haar oevre, haar ander werk komt voort of ontstaat gelijktijdig daarmee.

 

De series “BARST”, “Pleureuses” en “Bijou” zijn tijdens de expositie Zomerpracht in Kunsthuis Venendal te zien.

 

“BARST” komt voort uit eerdere installaties over de Groninger gaswinningsproblematiek. Een onuitputtelijk thema in tegenstelling tot de voorraad. Ina heeft een sterke relatie met de historische Groninger kerken, en maakte in verschillende kerken papier-installaties die de impact van de gaswinningsproblematiek verkennen.   “BARST” = breken, knappen, losspringen, openspringen, scheuren, uiteenspringen, bezwijken,  kapotgaan,  openbreken, splijten, allemaal van toepassing op de processen die te maken hebben met het gaswinningsgebied en de mensen die daar wonen.

 

De serie “Bijou”, objecten gebaseerd op gehaakte, gekantkloste kleedjes van welleer, een verdwenen wereld. Ook in de vrije uren werd van vrouwen verwacht dat ze niet stilzaten, dat kon bijvoorbeeld inhouden dat er geen boek mocht worden gelezen, maar handenarbeid was prima. Zelfs als het een “overbodig” luxe produkt betrof als kanten kleedjes. “Een vrouwenhand en een paardentand die staan nooit stil.” Wat een aparte vergelijking! Tellen en vooruitzien konden de maaksters natuurlijk als de beste.

 

"Pleureuses" is gebaseerd op de modetrend rond 1900 van extravagante hoeden getooid met veren, delen van of complete vogels. Deze rage zorgde ervoor dat er over de hele wereld vogels werden afgeslacht en daardoor in bepaalde streken zeer bedreigd werden. Voor een aantal vogelsoorten heeft deze gril mede tot hun uitsterven geleid. Hoe ons handelen consequenties heeft......

 

 

 

 

 

 

 

 

Ton ter Linden schilderijen

 

Ton ter Linden (autodidact, 1935) heeft vanaf z`n vroege jeugd getekend en geschilderd. Veel naar de natuur in de omgeving van Amsterdam, waar hij opgroeide. De academie heeft hij wel geprobeerd, maar hij is teveel op z`n vrijheid gesteld om in het keurslijf te kunnen werken van dit schoolse instituut.

Ter Linden werkt het liefst met pastel en aquarel. Stillevens, bloemarrangementen en het landschap zijn favoriete onderwerpen. Het ‘licht’ is de rode draad in zijn leven. Dit licht speelt met de ‘figuranten’ van zijn onderwerpen; het licht speelt door en om de dingen heen, waardoor er een soort transparantie ontstaat die hij weet vast te leggen. Hij voelt zich zeer verwant aan de impressionisten uit het begin van de vorige eeuw, en ook aan een schilder als Kees Verweij.

 

Zijn natuurlijke en impressionistische tuinen (‘schilderen met levend materiaal’) in Ruinen (Dr) worden als een belangrijke schakel gezien in de tuincultuurgeschiedenis. Ton`s wijze van tuinieren vindt over de hele wereld navolging en de Britten noemen hem ‘The leader of the new gardenstyle’.

Zijn tuinontwerpen werden in vele binnen- en buitenlandse magazines belicht met uitgebreide reportages en artikelen, niet alleen in de ‘publieksbladen’, maar ook in de vakliteratuur. Er zijn 4 boeken over hem verschenen en hij heeft zijn medewerking verleend aan tientallen boeken van andere auteurs in binnen- en buitenland. Regelmatig was Ton ter Linden te zien in tv uitzendingen in Nederland, België en Groot Brittannië.

 

In de pers wordt Ter Linden, door de combinatie tuinontwerper/kunstschilder en zijn impressionistische manier van werken, ‘De Nederlandse Monet’ genoemd.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

José Hattink

keramiek

 

Het IJssellandschap, moderne architectuur, oude fabrieken en loodsen in de historische Hanzesteden vormen een bron van inspiratie voor haar bijzondere objecten van keramiek.

De huisjes en oude fabrieken langs de rivier de IJssel conserveren de herinnering aan deze architectuur in klei. José voert haar werk uit in een eigen stijl, vaak ingetogen, massief, en met een visie.

Met de door haarzelf gemaakte glazuren geeft ze het werk een fascinerende monochrome uitstraling.

Aan haar werken worden ook andere materialen toegevoegd, zoals elementen van koper en glas.